قرعه کار به نام من دیوانه زدند…

مداحی سیاسی

بدون نظر

هر از گاهی با موضع گیری سیاسی یکی از مداحان کشور این بحث مطرح می شود که آیا مداحان محترم باید وارد مباحث سیاسی بشوند یا خیر؟ آیا مداحی، سیاسی است یا خیر؟ آیا هیئت و مراسمات مذهبی جایگاه ورود به امر سیاسی است؟
برای پاسخ به این سوال باید بنگریم که خاستگاه خود ائمه اطهار چگونه بوده است. به عنوان مهم ترین نمونه باید دید که حرکت امام حسین (علیه السلام) که ذکر مصیبت آن حضرت در همه مراسمات جایگاه ویژه ای دارد، سیاسی است یا خالی از سیاست است؟ چرا این همه به ذکر مصیبت آن حضرت توصیه شده است؟ آیا هدف صرفا گریستن بر مصائب آن حضرت است؟ یا آنکه هدف بالاتری مد نظر بوده است؟

 

مداحی سیاسی
با نگاه به قیام امام حسین (ع) به روشنی می بینیم که حرکت آن حضرت، یک قیام علیه حکومتی غیرمشروع است فلذا قیام این حضرت قطعا یک حرکت سیاسی است. گرچه قیام آن حضرت ابعاد مختلفی دارد، اما قیام علیه حکومت غیر مشروع در آن به وضوح دیده می شود. قیام حضرت از آنجایی شروع می شود که یزید ملعون از حضرت برای حکومت خود طلب بیعت می کند و حضرت از آن امتناع می کند. امام حسین (ع) با قیام خود به همه جهانیان آموخت که اگر راه حق جز با نثار خون بزرگترین مردان خدا احیا نمی شود، نباید در اهدای خون خود شک کرد. قیام امام حسین مبارزه حق و باطل بود و نزاع حق و باطل مهم ترین جنگ سیاسی دنیا از ازل تا ابد است. همین طور است زندگی همه ائمه اطهار.
لذا نمی توان از آن حضرت دم زد و بر مصائب آن حضرت گریست اما اینکه چرا حضرت قیام کرد را به فراموشی سپرد و اگر مداحی چنین کرد دچار نقض غرض شده است و اگر عمدا چنین کند قطعا در حق آن حضرت جفا کرده است و این از تحریفات مسلم مداحی است. مداح نباید از حسین دم بزند و “هیهات من الذله” را به مستمعین خود نیاموزد. مداح باید به مخاطب خود بیاموزد که آن حضرت در راه احیای حق حرکت کرد و شهید شد. مداح باید به مخاطب خود بگوید که آن حضرت خون خود را برای احیای امر به معروف و نهی از منکر نثار کرد.
شاید بتوان ممنوع شدن گاه و بیگاه برگزاری مراسم عزاداری امام حسین در دوران ستم شاهی را در همین دانست، چرا که نمی توان “هیهات من الذله” را آموخت و زیر بار حکومت ظلم رفت و در برابر آن سکوت کرد. امام خمینی (ره) نیز در وصیت نامه خود میفرماید:

” و از آن جمله مراسم عزاداری ائمه اطهار و بویژه سید مظلومان و سرور شهیدان، حضرت ابی عبدالله الحسین ـ صلوات وافر الهی و انبیا و ملائکه الله و صلحا بر روح بزرگ حماسی او باد ـ هیچ‌گاه غفلت نکنند. و بدانند آنچه دستور ائمه ـ علیهم السلام ـ برای بزرگداشت این حماسه تاریخی اسلام است و آنچه لعن و نفرین بر ستمگران آل بیت است، تمام فریاد قهرمانانه ملتها است بر سردمداران ستم‌پیشه در طول تاریخ الی الابد. و می‌دانید که لعن ‌و نفرین و فریاد از بیداد بنی امیه ـلعنه‌ الله‌ علیهم ـ با آنکه آنان منقرض و به جهنم رهسپار شده‌اند، فریاد بر سر ستمگران جهان و زنده نگهداشتن این فریاد ستم‌‌شکن است.و لازم است در نوحه‌ها و اشعار مرثیه و اشعار ثنای از ائمه حق ـ علیهم سلام الله ـ‌ به طور کوبنده فجایع و ستمگریهای ستمگران هر عصر و مصر یادآوری شود؛ و در این عصر که عصر مظلومیت جهان اسلام به دست امریکا و شوروی و سایر وابستگان به آنان و از آن ‌جمله آل‌سعود، این خائنین به ‌حرم بزرگ الهی _ لعنه الله و ملائکته و رسله علیهم ـ است به طور کوبنده یادآوری و لعن و نفرین شود. و همه باید بدانیم که آنچه موجب وحدت بین مسلمین است این مراسم سیاسی است که حافظ ملّیت مسلمین، بویژه شیعیان ائمه اثنی‌عشر ـ علیهم صلوات الله وسلم ـ [است].”

با این مقدمه میتوان به صراحت بیان کرد که اگر مداحی چنین نکرد قطعا رسالت خود را بدرستی انجام نداده است. اما اکنون باید دید که حدود و ثغور این امر تا کجاست؟ به نظر می رسد همانطور که فقیه حکم کلی را بیان می کند و تشخیص مصداق را به مکلف واگذار می نماید، مداح نیز باید چنین کند چرا که ممکن است در تشخیص برخی مصادیق دچار اشتباه شوند. مگر آنچه از راه حق که در آن اختلاف نیست که در این صورت تذکر دادن نسبت به آنها مفید هم هست. مانند حرکت انقلاب اسلامی که امتداد حرکت ائمه اطهار بود و یا مبارزه با ظلم و ستم آمریکا و اذنابش که پویندگاه راه حق مبرهن است. گریستن بر امام حسین و پذیرش ظلم آمریکا نشان از خلل در فهم حرکت سید الشهدا و درک وظیفه امروز ماست.
اما آنچه که مادحین عزیز نباید به آن ورود نمایند بحث ها جناحی است چرا که محل اختلاف بین امت را ایجاد می کند و این با وحدت مسلمانان که از مهم ترین ارکان دین ماست و قطعا مطلوبیت بالایی نزد خداوند متعال و ائمه طاهرین دارد، در تضاد است. مداحان عزیز باید تا آنجا که می توانند وحدت بخش امت اسلامی خصوصا شیعیان مظلوم باشند. گر چه ممکن است در این نزاع جناحی بعدا مشخص شود که حق نیز با آن جناحی بوده است که ایشان بیان کرده اند اما باز هم به نظر نمی رسد که تریبون مداحی محل مناسبی برای جدل های زودگذر جناح ها باشد. مداحی باید در خدمت حقایق همیشگی تاریخ باشد.

نوشته شده توسط محمدحسین

جولای 8th, 2017 در 5:55 ب.ظ

نوشته شده در سیاسی

برچسب ,

لطفا دیدگاه خود را بنویسید