قرعه کار به نام من دیوانه زدند…

Archive for the ‘سیاسی’ Category

نمونه موردی توزیع رانت: توزیع رانت هزار میلیاردی توسط وزارت ارتباطات

without comments

دیروز بازار موبایل شاهد تنش هایی بود. فروشندگان موبایل در بازار علاءالدین و چهارسو نسبت به بلاتکلیفی نرخ ارز و افزایش بیش از  اندازه قیمت موبایل اعتراض داشتند. وزیر محترم ارتباطات خوشبختانه عملکرد فعالی در این خصوص داشتند و نسبت به شفاف سازی فضا اقدام کردند. ایشان پیش تر نیز در مصاحبه ای وضعیت در اختیار قرار دادن منابع ارزی دولت به واردکنندگان موبایل را که جهت کنترل قیمت ها صورت گرفته بود تشریح کرده بودند. تأملی در این صحبت های وزیر محترم ارتباطات علت آشفتگی وضع اقتصاد امروز را تا حدی تبیین خواهد کرد. همه کسانیکه سر رشته ای از علم اقتصاد دارند، نسبت به دو نرخی بودن نرخ ارز موضع دارند. کسانیکه منتقد دو نرخی بودن نرخ ارز هستند معتقدند که این کار موجب پیدایش فساد ها و رانت های گسترده در اقتصاد می شود و عموم مردم نه تنها از آن بهره مند نخواهند شد، بلکه شاهد فسادهای گسترده رانت خواران خواهند بود. رواج یافتن عباراتی مانند کاسبان تحریم نیز در پس چنین تحلیل هایی قرار دارد. کاسبان تحریم در واقع کسانی هستند که در شرایط خاص اقتصادی، مأموریت های ویژه ای مانند واردات به بهانه کنترل قیمت را به دوش می کشند. به عنوان یک نمونه عینی می توان همین صحبت های وزیر ارتباطات را مورد مداقه قرارداد.

وزیر محترم ارتباطات اخیرا در مصاحبه ای بیان کردند که

” آنچه امروز آمار ما دررابطه با واردات گوشی با تخصیص ارز ۴۲۰۰ تومانی به این کسب و کارها از ابتدای سال جاری نشان می دهد، این است که ابتدا ۵۴شرکت  برای واردات ۷میلیون و ۲۲۹ هزار و ۶۴۶ هزار گوشی تلفن همراه  به ارزش ۵۸۰میلیون و ۶۲۹ هزار و ۲۸۳  یورو، درخواست دادند که این موضوع در سامانه ثبتارش(سیستم الکترونیکی ثبت سفارشات واردات کالا) ثبت شده است.

وی ادامه داد: با بررسی های انجام شده، درنهایت از این تعداد برای ۴۰ شرکت تخصیص ارز صورت گرفت و مبلغ ارز تخصیص یافته از  بانک مرکزی به این شرکت ها نیز بالغ بر ۲۲۰ میلیون و ۶۴۳هزار و ۲۰۶  یورو بوده است. وزیر ارتباطات ادامه داد: طبق آمار ما که بازه زمانی آن تا ۲۹ خرداد است، پس از این ثبت سفارش ها حدود ۱۴۰هزار و ۳۹۹ گوشی به ارزش ۷۵میلیون و۲۸۳هزار و  ۸۶۰یورو ترخیص شده که متوسط قیمت گوشی های ترخیص شده از بازار بر اساس فرمولی که عرض کردم، ۵۳۶ یورو است.

وزیر ارتباطات همچنین در پاسخ به سوالی درباره چرایی قیمت های نجومی برخی از گوشی ها در بازار ازجمله آیفون گفت: پشت پرده گوشی های گران قیمتی که امروز اتفاقا در بازار با ارز بالایی محاسبه می شوند و به فروش می رسند افراد سودجویی  هستند که ارز را گرفته و در بازار به مردم ارائه کرده اند.”
طبق گفته های جناب وزیر ۲۲۰ میلیون یورو در اختیار ۴۰ شرکت قرار گرفته است. این ارز با نرخ دولتی در اختیار این واردکنندگان قرار گرفته است. اما واردکنندگان پس از واردات، کالاهای خود را در بازار به نرخ آزاد فروخته اند. لذا هدف از در اختیار قراردادن ارز دولتی توسط وزارت ارتباطات که کنترل قیمت ها بوده است، تحقق نیافته است.

اما این تحقق نیافتن به چه قیمتی است؟ اگر نرخ یورو بانک مرکزی را ۴۹۵۰۰ ریال بدانیم و نرخ یورو در بازار آزاد را حدود ۱۰۰۰۰۰ ریال و ما به التفاوت آن را حدود ۵۰۰۰ تومان بدانیم، با توجه به اینکه طبق گفته های وزیر ارتباطات ۲۲۰ میلیون یورو ارز دولتی نخصیص یافته، در می یابیم که این واردکنندگان از این واردات عددی در حدود هزار و صد میلیارد تومان سود کسب کرده اند! و البته این سود در جیب ۴۰ شرکت وارد کننده رفته است. این دقیقا به این معنی است که رانتی در حدود هزار و صد میلیارد تومان توزیع شده تا گرانی کنترل شود، اما این مقصد حاصل نشده و فقط جیب ۴۰ شرکت را پر از پول کرده است.

Read the rest of this entry »

Written by محمدحسین

ژوئن 27th, 2018 at 4:50 ب.ظ

Posted in سیاسی

تلگرام و نقض حاکمیت ملی

without comments

اغتشاشاتی که روز شنبه در تهران، مشهد، قزوین و برخی دیگر از شهرهای کشور رخ داد، گرچه در ابتدا ریشه در مشکلات اقتصادی مردم داشت، اما توسط برخی کانالهای پیام رسان تلگرام، به یک شورش تبدیل شد. در رأس آنها کانال آمد نیوز قرار داشت که طیف هایی از مردم را برای شرکت در این شورش ها با جدیت تهییج میکرد و سعی میکرد از طریق اطلاع رسانی و آموزش، این اغتشاشات رو سازماندهی کند که البته تا حدودی هم موفق بود.آمد نیوز توانست یک اعتراض مدنی به وضع اقتصادی در یک شهر (مشهد) را به اعتراض علیه نظام تبدیل کرده و به شهرهای دیگر سرایت دهد.

کار البته به صرف اطلاع رسانی ختم نشد. آمدنیوز از مردم خواست که دست به مقابله عملی بزنند حتی با کوکتل مولوتف!  در اینجا بود که وزیر ارتباطات وارد صحنه شد و در «توئیتی» خطاب به مدیر تلگرام از او «درخواست» کرد که جلوی دعوت به خشونت را بگیرد. مدیر تلگرام در توییت دیگری به وزیر ارتباطات ایران پاسخ می دهد: “دعوت به خشونت بر اساس «مقررات تلگرام» ممنوع است. اگر صحت داشته باشد، ما ناچاریم چنین کانالی را بدون توجه به محبوبیت و گرایش‌ سیاسی آن مسدود کنیم.” در واقع به وزیر ارتباطات می گوید که درخواست او را مورد بررسی قرار می دهد! آن هم بر اساس قوانین تلگرام! و البته پس از بررسی پاسخ می دهد: ” یک کانال تلگرامی (آمدنیوز) آموزش استفاده از کوکتل مولوتوف را به مخاطبانش آغاز کرده بود و به دلیل مقررات ما درباره «عدم دعوت به خشونت» معلق شد. مراقب باشید، اینها خطوطی هستند که نباید از آنها عبور کرد.”

دورف درست می گوید. ” اینها خطوطی هستند که نباید از آنها عبور کرد.” اما سوال اصلی اینجاست که این خطوط را چه کسی باید وضع کند؟ مدیر تلگرام؟ وزیر ارتباطات؟ یا مردم ایران؟ اینجاست که بحث حاکمیت ملی مطرح می شود. مردم ایران در ذیل یک میثاق ملی به نام قانون اساسی تصمیم گرفتند که در این کشورحاکمیت چگونه اعمال شود و در واقع این خطوط را مشخص کردند و روش اعمال این حاکمیت را نیز تعیین کردند (تعبیر دقیق تر در اصل ۵۶ قانون اساسی آمده است). بر این اساس سه قوه تشکیل شده است که هر کدام در این اعمال حاکمیت نقشی را بر عهده دارند.

Read the rest of this entry »

Written by محمدحسین

ژانویه 2nd, 2018 at 4:42 ب.ظ

Posted in سیاسی

مداحی سیاسی

without comments

هر از گاهی با موضع گیری سیاسی یکی از مداحان کشور این بحث مطرح می شود که آیا مداحان محترم باید وارد مباحث سیاسی بشوند یا خیر؟ آیا مداحی، سیاسی است یا خیر؟ آیا هیئت و مراسمات مذهبی جایگاه ورود به امر سیاسی است؟
برای پاسخ به این سوال باید بنگریم که خاستگاه خود ائمه اطهار چگونه بوده است. به عنوان مهم ترین نمونه باید دید که حرکت امام حسین (علیه السلام) که ذکر مصیبت آن حضرت در همه مراسمات جایگاه ویژه ای دارد، سیاسی است یا خالی از سیاست است؟ چرا این همه به ذکر مصیبت آن حضرت توصیه شده است؟ آیا هدف صرفا گریستن بر مصائب آن حضرت است؟ یا آنکه هدف بالاتری مد نظر بوده است؟

 

مداحی سیاسی
با نگاه به قیام امام حسین (ع) به روشنی می بینیم که حرکت آن حضرت، یک قیام علیه حکومتی غیرمشروع است فلذا قیام این حضرت قطعا یک حرکت سیاسی است. گرچه قیام آن حضرت ابعاد مختلفی دارد، اما قیام علیه حکومت غیر مشروع در آن به وضوح دیده می شود. قیام حضرت از آنجایی شروع می شود که یزید ملعون از حضرت برای حکومت خود طلب بیعت می کند و حضرت از آن امتناع می کند. امام حسین (ع) با قیام خود به همه جهانیان آموخت که اگر راه حق جز با نثار خون بزرگترین مردان خدا احیا نمی شود، نباید در اهدای خون خود شک کرد. قیام امام حسین مبارزه حق و باطل بود و نزاع حق و باطل مهم ترین جنگ سیاسی دنیا از ازل تا ابد است. همین طور است زندگی همه ائمه اطهار.
لذا نمی توان از آن حضرت دم زد و بر مصائب آن حضرت گریست اما اینکه چرا حضرت قیام کرد را به فراموشی سپرد و اگر مداحی چنین کرد دچار نقض غرض شده است و اگر عمدا چنین کند قطعا در حق آن حضرت جفا کرده است و این از تحریفات مسلم مداحی است. مداح نباید از حسین دم بزند و “هیهات من الذله” را به مستمعین خود نیاموزد. مداح باید به مخاطب خود بیاموزد که آن حضرت در راه احیای حق حرکت کرد و شهید شد. مداح باید به مخاطب خود بگوید که آن حضرت خون خود را برای احیای امر به معروف و نهی از منکر نثار کرد.
شاید بتوان ممنوع شدن گاه و بیگاه برگزاری مراسم عزاداری امام حسین در دوران ستم شاهی را در همین دانست، چرا که نمی توان “هیهات من الذله” را آموخت و زیر بار حکومت ظلم رفت و در برابر آن سکوت کرد. امام خمینی (ره) نیز در وصیت نامه خود میفرماید:

” و از آن جمله مراسم عزاداری ائمه اطهار و بویژه سید مظلومان و سرور شهیدان، حضرت ابی عبدالله الحسین ـ صلوات وافر الهی و انبیا و ملائکه الله و صلحا بر روح بزرگ حماسی او باد ـ هیچ‌گاه غفلت نکنند. و بدانند آنچه دستور ائمه ـ علیهم السلام ـ برای بزرگداشت این حماسه تاریخی اسلام است و آنچه لعن و نفرین بر ستمگران آل بیت است، تمام فریاد قهرمانانه ملتها است بر سردمداران ستم‌پیشه در طول تاریخ الی الابد. و می‌دانید که لعن ‌و نفرین و فریاد از بیداد بنی امیه ـلعنه‌ الله‌ علیهم ـ با آنکه آنان منقرض و به جهنم رهسپار شده‌اند، فریاد بر سر ستمگران جهان و زنده نگهداشتن این فریاد ستم‌‌شکن است.و لازم است در نوحه‌ها و اشعار مرثیه و اشعار ثنای از ائمه حق ـ علیهم سلام الله ـ‌ به طور کوبنده فجایع و ستمگریهای ستمگران هر عصر و مصر یادآوری شود؛ و در این عصر که عصر مظلومیت جهان اسلام به دست امریکا و شوروی و سایر وابستگان به آنان و از آن ‌جمله آل‌سعود، این خائنین به ‌حرم بزرگ الهی _ لعنه الله و ملائکته و رسله علیهم ـ است به طور کوبنده یادآوری و لعن و نفرین شود. و همه باید بدانیم که آنچه موجب وحدت بین مسلمین است این مراسم سیاسی است که حافظ ملّیت مسلمین، بویژه شیعیان ائمه اثنی‌عشر ـ علیهم صلوات الله وسلم ـ [است].”

با این مقدمه میتوان به صراحت بیان کرد که اگر مداحی چنین نکرد قطعا رسالت خود را بدرستی انجام نداده است. اما اکنون باید دید که حدود و ثغور این امر تا کجاست؟ به نظر می رسد همانطور که فقیه حکم کلی را بیان می کند و تشخیص مصداق را به مکلف واگذار می نماید، مداح نیز باید چنین کند چرا که ممکن است در تشخیص برخی مصادیق دچار اشتباه شوند. مگر آنچه از راه حق که در آن اختلاف نیست که در این صورت تذکر دادن نسبت به آنها مفید هم هست. مانند حرکت انقلاب اسلامی که امتداد حرکت ائمه اطهار بود و یا مبارزه با ظلم و ستم آمریکا و اذنابش که پویندگاه راه حق مبرهن است. گریستن بر امام حسین و پذیرش ظلم آمریکا نشان از خلل در فهم حرکت سید الشهدا و درک وظیفه امروز ماست.
اما آنچه که مادحین عزیز نباید به آن ورود نمایند بحث ها جناحی است چرا که محل اختلاف بین امت را ایجاد می کند و این با وحدت مسلمانان که از مهم ترین ارکان دین ماست و قطعا مطلوبیت بالایی نزد خداوند متعال و ائمه طاهرین دارد، در تضاد است. مداحان عزیز باید تا آنجا که می توانند وحدت بخش امت اسلامی خصوصا شیعیان مظلوم باشند. گر چه ممکن است در این نزاع جناحی بعدا مشخص شود که حق نیز با آن جناحی بوده است که ایشان بیان کرده اند اما باز هم به نظر نمی رسد که تریبون مداحی محل مناسبی برای جدل های زودگذر جناح ها باشد. مداحی باید در خدمت حقایق همیشگی تاریخ باشد.

Written by محمدحسین

جولای 8th, 2017 at 5:55 ب.ظ

Posted in سیاسی

Tagged with ,

میزان نقش دولت‌ها در اقتصاد

without comments

روز دوشنبه (۹۶/۱/۱۴) ، اولین برنامه مناظره در شبکه اول سیما پخش شد. این برنامه با حضور دو اقتصاددان برگزار شد که در آن آقای کهندل به عنوان منتقد سیاست‌های اقتصادی دولت حضور داشت و آقای عزتی به عنوان مدافع. در این برنامه به نکات مختلفی اشاره شد که مطمح نظر این متن نیست؛ اما نکته‌ای که در یادداشت مورد نظر است چالشی است که در این برنامه راجع به میزان تسلط دولت در اقتصاد کشور مورد بحث قرار گرفت.
جناب آقای عزتی بیان کردکه قسمت زیادی از اقتصاد ایران در دست دولت نیست. ایشان اشاره کرد  که بخشی از سیاست‌های اقتصادی توسط مجلس گذاشته می‌شوند و بخشی دیگر توسط مجمع تشخیص تهیه شده و توسط رهبر انقلاب ابلاغ می‌شوند و همینطور، نهادهای اقتصادی‌ای هستند که زیر نظر دولت نیستند؛ مانند بخش‌های عمومی غیر دولتی. بنا براین نباید وضعیت اقتصادی کشور را حاصل کار دولت دانست و دولت هم فقط در بخشی از وضعیت اقتصاد نقش دارد. وی بعداً تأکید کرد که سیاست‌های کلی توسط رهبر انقلاب گذاشته می‌شوند.

این نکته البته برای اولین بار نیست که توسط حامیان دولت و طیف اصلاح طلب بیان می‌شود، بلکه شاید بارها به انحای مختلف آن را بیان کرده‌اند؛ اما این نکته تا چه حد متناسب با وضع واقع است؟ پاسخ این سؤال را می‌توان در همان برنامه و از زبان خود آقای عزتی شنید وقتی که به تاریخچه اقتصادی کشور اشاره می‌کند. ایشان در بخشی از برنامه اشاره کرد که در سال‌های ۷۶ تا ۸۴ ایران رشد اقتصادی بالایی را تجربه کرد اما پس از آن، این رشد متوقف شد. به عبارت دیگر می‌توان بیان کرد ایشان می‌فرماید در دولت اصلاحات، اقتصاد رو به سامان و در دولت آقای احمدی نژاد این وضع نابسامان بود. آیا خود این بیان، نشانگر این نیست که دولت‌ها در وضعیت اقتصاد تأثیرات کاملاً جدی دارند؟ اگر دولت اصلاحات (بنا بر این بیان) توانست وضعیت اقتصادی را سامان دهد، چرا دولت‌های دیگر نتوانند؟ آیا اینکه یک دولت توانسته رشد اقتصادی ایجاد کند و یک دولت رکود ایجاد کرده، بیانگر این نیست که این متغیر به‌دست دولت قابل تغییر است؟ و همین طور است بحث تورم.

سؤال دیگر این است که طرفداران این نگاه چه میزان از اقتصاد را تحت مدیریت قوه مجریه می‌دانند؟ پس از آن که به این سؤال پاسخ دادند، سؤال دیگری در این ارتباط مطرح می‌شود و آن اینکه دولت، در همین محدوده تحت امر خود، چگونه عمل کرده است؟ به عنوان مثال، چه کسی باید پاسخگوی وضعیت بانک‌ها باشد؟ آیا سیاست‌های پولی و بانکی نیز توسط رهبری ابلاغ شده است؟ رئیس کل بانک مرکزی توسط چه کسی انتخاب می‌شود؟ چه کسی باید پاسخگوی بحران صندوق‌های بازنشستگی باشد؟

Read the rest of this entry »

Written by محمدحسین

آوریل 5th, 2017 at 8:41 ق.ظ

هاشمی، از راست به چپ

without comments

تعاریف:

از کلماتی مانند “چپ” و “راست” در ادبیات ، معانی مختلفی مد نظر است. یک نگاه، نگاه اقتصادی است. در این نگاه راستی ها معتقد به بازار آزاد با کنترل های حداقلی (و به صورت ایده آل بدون کنترل) هستند. راستی ها بیشتر هدف خود را گسترش رفاه می دانند و در آن از اینکه طبقات مختلف شکل بگیرند هراسی ندارند.  ترویج خصوصی‌سازی در حوزه اقتصاد مهم‌ترین ویژگی راست به‌حساب می‌آید. در مقابل چپ گرایان خواستگاه های عدالت گرایانه دارند و معتقدند همه اقشار جامعه باید از یکسری امکانات مانند آموزش و بهداشت برخوردار باشند و وظیفه حکومت این است که این امکانات را برای همه به ارمغان آورد. ترویج دولتی سازی مهم ترین ویژگی چپ به حساب می آید. نگاه های راست گرا از سیستم های اقتصادی لیبرالیستی پیروی میکنند و نگاه های چپ گرا از سیستم های سوسیالیستی. بدین ترتیب چپ و راست “اقتصادی” تعریف می گردد.

اما به نوعی دیگر هم می توان به این کلمات نگاه کرد و آن چپ و راست به معنای سیاسی آن است. راست یا راست‌گرا در ادبیات سیاسی، به مواضعی اطلاق می‌شود که خواهان حفظ نظم و سلسله مراتب اجتماعی سنتی هستند.. در مقابل گرایش‌های روشنفکری مذهبی که تمایل به تغییر ساختارهای موجود، از جمله دستگاه روحانیت، تقلید، برتری روحانیت و طبقه وابسته در حقوق اجنماعی و .. و انطباق حوزه دین با ارزش‌های نوین (مانند مردم سالاری و حقوق بشر) را دنبال کرده است، به نگاه چپگرا شناخته می شوند. چپ یا چپ‌گرا در ادبیات سیاسی، به مواضعی اطلاق می‌شود که خواهان تغییرات تدریجی یا رادیکال در ساختار قدرت هستند. ریشهٔ این اصطلاح به انقلاب فرانسه بازمی‌گردد؛ کسانی که در سمت چپ پارلمان می‌نشستند، مخالف سلسله مراتب سنتی قدرت بودند و از اصلاحات رادیکال پشتیبانی می‌کردند. بدین ترتیب چپ و راست “سیاسی” تعریف می گردد.

آنچه مد نظر از ذکر تعاریف فوق بود، تفکیک « چپ یا راستی اقتصادی» از «چپ یا راست سیاسی» بود. بدین معنا که کسی ممکن است از نظر اقتصادی نگاه راستگرایانه داشته باشد اما او را جزء جناح چپ به حساب آورند چرا که به لحاظ سیاسی نگاه منتقدانه به ساختار قدرت داشته باشد. البته این امر در صحنه بین الملل کمتر رخ می دهد و معمولا راست ها هم از نظر اقتصادی راستند و هم از نظر سیاسی، اما الزامی ندارد؛ خصوصا در ایران که به نظر امر شایعی به نظر می رسد!

آنچه گذشت:

در ایران پس از انقلاب نیز این نگاه ها وجود داشت. در ابتدای امر اختلاف نظر ها عمدتا از جنس اقتصادی بود. اوج این چالش ها در دوران نخست وزیر میرحسین موسوی رخ داد. موسوی دیدگاه های چپ گرایانه اقتصادی داشت و همین نگاه های محل اختلاف شده بود. جامعه روحانیت مبارز که از سال ۵۶ شروع به کار کرده بود و پس از پیروزی انقلاب با برخی تغییرات به کار خود ادامه میداد، در نتیجه این اختلاف نظر ها مجبور به انشعاب شد. این انشعاب که با تأیید حضرت امام انجام شد، منجر به تأسیس مجمع روحانیون مبارز در سال ۶۶ شد. در واقع پس از آن بود که چپ و راست در ایران به طور رسمی از یکدیگر متمایز شدند. پس از آن جامعه روحانیت مبارز نماد جناح راست و مجمع روحانیون مبارز، نماد جناج چپ بود.

هاشمی رفسنجانی

مرحوم هاشمی رفسنجانی گرچه در ابتدای انقلاب مواضعی عداتخواهانه داشت که به نگاه چپ نزدیک بود بود، اما در دوران موسوی کم کم به منتقد نگاه چپ گرایانه موسوی پرداخت و به راست ها نزدیک شد. پس از رحلت حضرت امام خمینی و حذف پست نخست وزیری، هاشمی رفسنجانی نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد و با حمایت کامل جناح راست و جامعه روحانیت مبارز که خود از اعضای اصلی آن بود، توانست به راحتی به این پست دست یابد.

Read the rest of this entry »

Written by محمدحسین

ژانویه 18th, 2017 at 7:14 ب.ظ

آقای بروجردی! لطفا کمی هم خجالت بکشید!

without comments

دیروز جناب علاءالدین بروجردی مصاحبه ای تلویزیونی داشتند که چند بار در اخبار پخش شد و ایشون داشتند آمریکایی ها رو تهدید میکردند که در صورت نقض برجام چه ها که نمی کنند!
حضرات فکر کردند ما اونقدر ساده ایم که کارهاشون در روز های تصویب برجام در مجلس رو فراموش کنیم؟

بروجردی

نوشته زیر را سال پیش قبل از تصویب برجام در مجلس در گوگل پلاسم نوشته بودم که داستان رو اجمالا تعریف میکند:

۱- بروجردی و لاریجانی علاقه مند به تصویب هر چه زودتر و بی ضابطه تر برجام در مجلس هستند
۲- کمیسیون برجام تشکیل می شود و زاکانی رئیس کمیسیون می شود و بروجردی از صندلی باز می ماند.
۳- کمیسیون برجام کار کارشناسی زیادی انجام می دهد و گزارش خود را به مجلس می دهد
۴- پس از قرائت گزارش ناگهان طرح دو فوریتی که طراح آن آقای بروجردی است رو می شود که هدف آن تصویب برجام و خلع ید مجلس و سپردن همه چیز به شورایعالی امنیت ملی است.
۵- لاریجانی برخلاف قانون یکساعت در حمایت از طرح صحبت می کند اما دو فوریت طرح رای نمی آورد!
۶- لاریجانی طرح را برای بررسی (به جای آنکه به کمیسیون برجام ارجاع دهد) به کمسیون امنیت ملی مجلس که رئیس آن آقای بروجردی است ارجاع میدهد!
۷- آقای بروجردی (و تعدادی دیگر) امروز بیانیه داده اند که مخالف گزارش کمیسیون برجامند!

به عبارت دیگر آقای لاریجانی با همکاری آقای بروجردی کلا همه کارهای کمیسیون برجام رو به کشک تبدیل کردند! و همه رو با هم دور زدند!

نصیحت من به آقایان این است که بگذارید این توافق از مسیر درست به سرانجام برسد. این توافق مسئله کوچکی در تاریخ ما نیست و اگر توافق هم حتی خیلی خوب باشد، این رفتار شما در قبال آن چون لکه ننگی در کارنامه شما و تاریخ باقی خواهد ماند. پس دست از سیاسی کاری بردارید.

و البته باقی ماجرا رو هم که میدانید:

۸- کمیسیون امنیت ملی ظرف دو ساعت طرحش رو تصویب کرد و ۲۰۰ پیشنهاد ارائه شده به کمیسیون رو یکجا رد کرد.
۹- بعد طرح به صحبن آمد. لاریجانی اجازه نداد مخالفین صحبت کنند و طرح ظرف ۲۰ دقیقه تصویب شد!

آیا امروز نباید به آقایان گفت که بجای مصاحبه و رجزخوانی بی حاصل، لطفا کمی خجالت بکشید؟

Written by محمدحسین

نوامبر 30th, 2016 at 4:35 ب.ظ

تأثیرات برجام در عرفی شدن ایران

without comments

توافق جامع و نهایی هسته‌ای وین نیز با عنوان شناخته شده و رسمی برنامه جامع اقدام مشترک یا «برجام» (به انگلیسی: Joint Comprehensive Plan of Action) در راستای توافق جامع بر سر مذاکرات هسته‌ای ایران و بدنبال تفاهم هسته‌ای لوزان، در سه‌شنبه ۲۳ تیر ۱۳۹۴ (۱۴ ژوئیه ۲۰۱۵) در وین اتریش بین ایران، اتحادیه اروپا و گروه ۱+۵ (شامل چین، فرانسه، روسیه، پادشاهی متحد بریتانیا، ایالات متحده و آلمان) منعقد شد.

این توافق که بیشتر با نام برجام شناخته می شود را می توان در لایه ها مختلف مورد بررسی قرار داد. یک لایه، لایه درون متنی و بررسی متن برجام و یافتن نقاط قوت و ضعف آن است. لایه دیگر بررسی فرامتن برجام در ارتباط با متن برجام است. بدین معنی که متن برجام چه الزامات فرامتنی را در بر خواهد داشت. لایه دیگر بررسی کاملا فرامتنی برجام است. بدین معنی که می توان بررسی کرد که رویکرد حاکم بر برجام چیست و این رویکرد چه تبعاتی را خواهد داشت و نسبت برجام با تبعات آن چگونه است.

در لایه سوم بررسی برجام، یکی از تبعاتی که این توافق می تواند با آن در ارتباط باشد، فرآیند عرفی شدن است. در ادامه به بررسی ربط و نسبت برجام با فرآیند عرفی شدن می پردازیم.

ظرف و کری

عرفی شدن چیست؟

عرفی شدن در یك بیان عام، فرایندی است كه طی آن، موقعیت و اهمیت دین، نزدِ فرد و در عرصه‌ی اجتماع كاهش می‌یابد و برداشت‌هایی صرفاً دنیوی از تعالیم و غایت‌های دینی غالب می‌گردد. عواملی که موجب عرفی شدن در دنیای غرب و عالم مسیحیت می شوند با آنچه در اسلام و ایران اتفاق می افتد متفاوت است.

در یک مدل دو عنصر را در سطح کلان می توان به عنوان مهم ترین عوامل عرفی شدن در ایران یافت: اول ناکارامدی حکومت دینی و دیگری الگوی نامتناسب توسعه. در سطح میانی نیز می توان به جهت گیری و عملکرد نخبگان اشاره کرد. اما جدای از اینها می توان به عوامل برنامه ای و حساب شده نیز اشاره کرد.

Read the rest of this entry »

Written by محمدحسین

نوامبر 11th, 2015 at 1:43 ب.ظ

آیا تقابل ایران و آمریکا یک مسئله “ملی” است؟

with 2 comments

بحث پیرامون تقابل بین ایران و آمریکا دارای ابعاد مختلفی است. اما شاید در ابتدای ورود به این بحث ابتدا باید جایگاه ایران و آمریکا در این تقابل را به درستی شناخت. سوال آنجاست که آیا این تقابل، تقابل بین دو “ملت” با تعاریف و مرزهای مشخص بین المللی است؟ ایا صرفا سابقه تاریخی این دو ملت باعث ایجاد این تقابل شده است؟ آیا سیاست خارجی ایران باید صرفا بر اساس مصالح و منافع آنها که در داخل خط کشی فوق الذکر قرار دارند تنظیم شود؟

ایران و آمریکا

پاسخ به این سوالات را می توان در کلام امام خمینی (ره) به روشنی یافت. امام خمینی پیام تسلیت خود به مناسبت شهادت دهها هموطن در جريان حمله امريكاییها به هواپيماى مسافربرى ایرباس ایران که علی الظاهر باید کاملا به چشم یک حادثه “ملی” به آن نگریست، این چنین می فرماید:

… مردم شريف ايران بايد توجه كنند كه امروز، روز مبارزه و جنگيدن با تمام شياطينى است كه حقوق حقه تمامى پابرهنگان جهان را صرف عيش و نوش و تهيه سلاحهايى مى‏نمايند كه براى هميشه حاكم دنياى گرسنگان باشند …
جنگ امروز ما، جنگ با عراق و اسرائيل نيست؛ جنگ ما، جنگ با عربستان و شيوخ خليج فارس نيست؛ جنگ ما، جنگ با مصر و اردن و مراكش نيست؛ جنگ ما، جنگ با ابرقدرتهاى شرق و غرب نيست؛ جنگ ما، جنگ مكتب ماست عليه تمامى ظلم و جور؛ جنگ ما جنگ اسلام است عليه تمامى نابرابريهاى دنياى سرمايه دارى و كمونيزم؛ جنگ ما جنگ پابرهنگى عليه خوشگذرانيهاى مرفهين و حاكمان بى‏درد كشورهاى اسلامى است.
​​اين جنگ سلاح نمى‏شناسد، اين جنگ محصور در مرز و بوم نيست، اين جنگ، خانه و كاشانه و شكست و تلخى كمبود و فقر و گرسنگى نمى‏داند. اين جنگ، جنگ اعتقاد است، جنگ ارزشهاى اعتقادى- انقلابى عليه دنياى كثيف زور و پول و​ ​خوشگذرانى است. جنگ ما، جنگ قداست، عزت و شرف و استقامت عليه نامردميهاست ..
رزمندگان ما در دنياى پاكِ اعتقاد و در جهان ايمان تنفس مى‏كنند و مسلمين جهان هم كه مى‏دانند جنگ بين استكبار و اسلام است، جهانخواران را آرام نخواهند گذاشت و ضربه‏هاى خود را بر همه كاخ نشينان وارد مى‏كنند …
(صحيفه امام، ج‏۲۱، صص: ۶۹۸-۶۸​)

Read the rest of this entry »

سوالاتی از آقای ظریف در مورد برجام

with 2 comments

قضیه از آنجا شروع شد که سایت الف اعلام کرد از دکتر ظریف برای پاسخگویی به سوالات خوانندگان الف دعوت کرده است (+). سایت الف رویه ای در دعوت از میهمانان برای پاسخگویی به سوالات بینندگان داشت و آن اینطور بود که مردم سوالات خود رو ذیل اون خبر درج میکردند و بعد مهمان دعوت شده به سوالات ذیل همان کامنت ها به صورت مکتوب پاسخ میداد. اما متأسفانه این روند در مورد دکتر ظریف پی گرفته نشد. سایت الف تعداد از سوالات رو گزینش کرد و آنها را در قالب مصاحبه ای با دکتر ظریف مطرح کرد(+). این باعث شده که سوالات عموما تکراری پرسیده شود و پاسخ های تکراری ، تکرار شوند!

من در آنجا ۸ سوال مطرح کردم که البته خوشبختانه یک سوال عینا از جناب ظریف پرسیده شد(سوال ۵). اما الباقی سوالات که به نظرم سوالات مهمی هم هستند باقی ماند که بر آن شدم تا آنها در این نوشته جمع آوری کنم. باشد که شاید به دست صاحبش برسد و پاسخی بدهد. یا آنکه آیندگان بعدا به آنها نگاه کنند و ببینید که در عمل چه پاسخی به آنها داده شده است. و البته ذکر این نکته ضروری است که این سوالات تقریبا بداهه در آن زمان به ذهن بنده رسید و می توان انبوهی از سوالات را در مورد برجام مطرح کرد که شاید در فرصتی دیگری این امر دست دهد.

دکتر محمدجواد ظریف

به هر حال سوالات بنده از جناب ظریف علی الحساب اینهاست:

۱- اینکه در بند ۸ قطعنامه ذکر شده:

“تصمیم می‌گیرد که تحت بند ۴۱ منشور ملل متحد، ۱۰ سال پس از روز پذیرش برجام که در سند برجام تعریف شده است، تمام تمهیدات این قطعنامه لغو گردند و هیچکدام از قطعنامه‌هایی که در زیرپاراگراف a از پاراگراف ۷ گفته شد، نباید اجرا شوند. در این زمان، شورای امنیت به رسیدگی به مساله هسته‌ای ایران پایان می‌دهد و گزینه «عدم اشاعه» از فهرست موضوعات مورد توجه شورای امنیت خارج می‌شود.”

۸٫ Decides, acting under Article 41 of the Charter of the United Nations, that on the date ten years after the JCPOA Adoption Day, as defined in the JCPOA, all the provisions of this resolution shall be terminated, and none of the previous resolutions described in paragraph 7 (a) shall be applied, the Security Council will have concluded its consideration of the Iranian nuclear issue, and the item “Non-proliferation” will be removed from the list of matters of which the Council is seized;

(به عبارت “will have concluded” و “will be removed” توجه بفرمایید. زمان متوجه آینده است که متأسفانه در متن فارسی “در این زمان” ترجمه شده.)
آیا عبارت فوق به معنی این نیست که ایران تا ۱۰ سال آینده ذیل ماده ۴۱ خواهد بود؟

Read the rest of this entry »

Written by محمدحسین

سپتامبر 7th, 2015 at 6:38 ب.ظ